Terwijl de mannen de aanvallen definiëren als het werk van de duivel of verbeelding, voelen de vrouwen het onrecht dat hen is aangedaan in hun lichaam en zoeken ze naar hun eigen woorden, standpunten en beslissingen. Als de mannen voor twee dagen  naar de grote stad vertrekken, gaan  de vrouwen in beraad.

Ze formuleren drie opties: niets doen, blijven en vechten, of weggaan. Na een  stemprocedure blijven de laatste twee opties over en verzamelt een aantal van hen zich op de hooizolder om tot een besluit te komen. De enige man die ze in hun midden toelaten is een zachtmoedige leraar (Ben Whishaw), die de notulen maakt. Hoewel de vrouwen zelf analfabeet zijn, begrijpen ze het belang van het vastleggen van hun woorden. Want hoe vaak zijn vrouwen niet in de witregels van de geschiedschrijving verdwenen?

Het plot is gebaseerd op een waargebeurd voorval binnen een soortgelijke geloofsgemeenschap in Bolivia. Er gaan veel subtiliteiten schuil achter de omgang en rituelen van de vrouwen. Dat onderstreept effectief de geslotenheid van zulke communes.